Krakowskie Fiasko

Kiedy kilka miesięcy temu rozglądałem się w kalendarzu za jakimiś ciekawymi zawodami, mój wzrok przykuła impreza w Krakowie: "Pierwsze Mistrzostwa Polski w Klasycznym Nordic Walking", które miały towarzyszyć dwunastej już edycji znanego biegu, jakim jest "Półmaraton Marzanny".
Od razu się zapisałem i opłaciłem. Kilka dni później zacząłem się jednak nad tym zastanawiać, wczytałem się w regulamin i pojawiło się kilka pytań:
- dumna nazwa "Mistrzostwa Polski" wydała mi się trochę na wyrost, gdyż zawody nie miały patronatu żadnej z federacji, można było jedynie się dowiedzieć, że dyrektor zawodów pan Piotr Radwan jest koordynatorem Nordic Walking;

"Koordynator NW" jest dla mnie równie tajemniczą nazwą jak "Klasyczny" Nordic Walking

- druga rzecz, która mnie zaintrygowała to "klasyczny" Nordic Walking, szczerze mówiąc nie mam pojęcia co to jest, próbowałem się dowiedzieć, dopytać, ale nikt nie był mi w stanie udzielić konkretnej odpowiedzi, przedstawić zasad tej "klasyki", nie udało mi się też znaleźć żadnego filmiku, który by prezentował tę technikę. Ciągle tylko czytałem, że ma to być zdecydowanie bardziej prawidłowy krok NW od tego, który zazwyczaj obserwuje się na zawodach...;
- skoro miało być "klasycznie", wzorowym krokiem, to jak można zorganizować zawody w 100% na nawierzchni asfaltowej i kostce brukowej, na której przecież nie da się iść poprawnie? Każdy zawodnik NW wie, że na bruku i asfalcie jedyne, co można zrobić to markować odbicie, uważając przy tym, by groty kijów nie zostały wyrwane przez pechowe trafienie między kostkę brukową. Jaki jest zatem sens organizowania zawodów, dumnie nazwanych "Mistrzostwami Polski w Klasycznym Nordic Walking", na nawierzchni, która uniemożliwia prawidłowy marsz?
- gdy zobaczyłem listę startową zacząłem się śmiać, znalazłem na niej kilku znanych biegaczy z kijami i naprawdę nie mogłem się doczekać, żeby zobaczyć jak się z nimi uporają sędziowie;
- rozmawiałem na temat tych zawodów z wieloma znanymi i wzorowo chodzącymi kijkarzami i większość z nich zdecydowała się je odpuścić, twierdząc, że to nie ma sensu chodzić po asfalcie i kostce brukowej, na dodatek ścigając się z "podbiegaczami" bez jasno określonych zasad, czym jest ów "klasyczny" NW;
- ja natomiast przygotowałem się do pisania relacji z tych zawodów w ten sposób, że już w styczniu miałem gotowy nagłówek "Krakowskie Fiasko", ponieważ, podobnie jak moi nordicowi Koledzy i Koleżanki, straciłem wiarę, że może się to udać i że mogą z tego wyjść zawody, które swoją organizacją, prowadzeniem i sposobem sędziowania dorównają randze swej mistrzowskiej nazwy.

A w dniu dzisiejszym dowiedziałem się, że "Pierwsze Mistrzostwa Polski w Klasycznym Nordic Walking" zostały odwołane. Na stronie internetowej przeczytałem taki oto komunikat:

"Z wielką przykrością informujemy, że z powodu zmiany trasy XII Krakowskiego Półmaratonu Marzanny zmuszeni jesteśmy odwołać zawody nordic walking rozgrywane w ramach naszej imprezy!
Zmiana kierunku biegu, ograniczenia czasowe zamknięcia ulic Krakowa na potrzeby imprezy, jak również modyfikacja niektórych fragmentów trasy spowodowały, że niemożliwe stało się bezkolizyjne poprowadzenie na tej trasie wszystkich biegów (półmaraton, bieg na 10 km oraz marsz nordic walking). Przepiękne ulice Krakowa oraz bulwary Wisły obfitują w ciasne zaułki, w których mogłoby dojść do kolizji samochodów pilotażu biegaczy czy też czołówki biegaczy z zawodnikami maszerującymi z kijkami. Tego rodzaju zagrożenia nie mogą mieć miejsca na żadnej imprezie sportowej! Nie możemy narażać bezpieczeństwa startujących zawodników."

Powiem szczerze, że ucieszyła mnie ta wiadomość, bez względu na przyczynę odwołania zawodów. Jest to najlepsze co się mogło stać dla Nordic Walking, więc może to już nie jest "Krakowskie Fiasko" tylko "Krakowska Ulga"? A jak Wy to oceniacie?

Exel Curve QLS

To jest mój pierwszy kontakt z kijami zrobionymi w 100% z aluminium. Do tej pory zawsze miałem to szczęście, że chodziłem z kijami, które mają jakąś domieszkę włókien węglowych lub są w całości z nich wykonane. Dlatego też kije te były i dla mnie dużą nowością, odmianą i sam byłem ciekaw jak się sprawują w różnych warunkach.

Plusem jest to, że groty są dokładnie takie same, jak w przypadku kijów z tzw. "górnej półki", tutaj nie ma żadnej różnicy. Rękawiczka też jest całkiem fajna, solidnie wykonana, nie obciera, nie przeciera się (przynajmniej przez ten miesiąc kiedy jej używałem).

Zapięcie jest dość nowatorskie, pierwszy raz spotkałem się z sytuacją kiedy to rękawiczka jest dedykowana pod konkretny kij, a mianowicie: wiadomo, że rękawiczka jest prawa albo lewa, ale tutaj dodatkowo kije są oznaczone jako prawy i lewy, i trzeba wpiąć rękawiczkę do odpowiedniego kija. O ile podczas treningu czy spaceru nie jest to specjalnie uciążliwe, o tyle w zawodach może sprawiać różnicę: gdy odpiąłem kije przy punkcie odżywczym, ich ponowne zapięcie nie było tak szybkie, bo przyzwyczajony, że rękawiczka wpina się do obu kijków zacząłem ją zapinać, a tu nagle się nie da. Próbuję, próbuję, sekundy uciekają... Przypomniało mi się, że to może nie ten kij, zatem wziąłem drugi kij i uff udało się! :-) Nie wiem czy można to traktować jako wadę, ale trzeba się do takiego systemu przyzwyczaić.

A teraz najważniejsza część testu, czyli marsz w miękkim terenie i po nawierzchni asfaltowej.

Asfalt - na tej nawierzchni ujawniła się podstawowa wada aluminium: nie jest elastyczne. Twardy kij dość tępo odbija się od asfaltu i nawet krzywizna Curve nie jest w stanie zamortyzować wibracji przenoszonych na ramiona. Można przejść 5 km w miarę komfortowo, ale każdy dłuższy dystans będzie powodował koszmarny ból ramion.
Teren - tutaj jest zdecydowanie lepiej, na miękkim podłożu aluminium daje radę i można spokojnie przejść 10 km bez większych odczuwalnych problemów.

Dla kogo są przeznaczone Exel Curve QLS? Polecałbym je osobom, które rozpoczynają swoją przygodę z  Nordic Walking albo traktują go rekreacyjnie, a które maszerują głównie w miękkim terenie.

Tak jak wspomniałem na początku, ta recenzja jest napisana z punktu widzenia osoby, która na co dzień używa kijków 100% Carbon, więc widzę wady aluminium, które raczej nie będą zauważalne dla początkujących osób, lub tych, którzy do tej pory nie mieli okazji chodzić z bardziej zaawansowanymi kijami. 

Podsumowując, jest to bardzo dobry kij, jak na materiał z którego jest wykonany, w dobrej cenie (149 zł) - do kupienia TUTAJ

Polecam.

Biegowo z Kajusem

To był bardzo fajny weekend, razem z Kajusem wzięliśmy udział w dwóch biegach. Pierwszy z nich to "II Bieg Charytatywny" w Mikołowie. Rok temu wzięliśmy udział w pierwszej edycji, bardzo, bardzo nam się podobało, więc i tym razem nie mogło nas zabraknąć na starcie. Organizatorem tego biegu jest Gimnazjum nr 1 im. Powstańców Śląskich w Mikołowie i widać, że całe grono pedagogiczne oraz uczniowie wkładają całe serce w to, żeby była to impreza na najwyższym poziomie. To jak przyjaźnie i serdecznie jest na tym biegu jest zaskakujące, i bardzo miłe. Gdy tylko wjechaliśmy do biura zawodów, od razu podeszła do nas pani i poprosiła nas na początek kolejki, żeby "pan z dzieckiem nie musiał tyle czekać" <3, następnie otrzymaliśmy kluczyk do osobnej sali i mieliśmy dużo miejsca i spokoju, by przygotować się do biegu, ogarnąć pielęgnację Kajusa i drugie śniadanko.

Trasa biegu była zmieniona w stosunku do tej zeszłorocznej, ale to wyszło tylko na plus, nie trzeba było robić kółeczek tylko 5 km jedną pętlą. Oznaczenie kilometrów też było oryginalne, bo wolontariusze stali z tabliczkami i jednocześnie dopingowali biegaczy. Na mecie każdy otrzymał medal, a na stołówce czekała pyszna grochówka oraz dla chętnych kilka różnych ciast do wyboru, które można było kupić za symboliczne kwoty.

Rok temu pisałem, że organizacyjnie to była perfekcja, ale jak się okazało, można to były zrobić jeszcze lepiej! I całkowicie obiektywnie pisząc wielu organizatorów mogłoby się uczyć, jak przygotować bieg, od ekipy z Gimnazjum nr 1. Może jest to jakiś plan, by wprowadzić dodatkowe zajęcia w szkole dla wszystkich zainteresowanych? :-)

Dziękuję i pozdrawiam wszystkich, którzy zaangażowali się w ten bieg! Do zobaczenia w przyszłym roku!


Drugi start tego weekendu to inauguracja piątej edycji Panewnickiego Biegu Dzika.

Jest to bieg już tak znany i tak wiele było jego opisów oraz recenzji, że w zasadzie dodam tylko tyle, że dzisiaj była wyjątkowo duża frekwencja i trasa przez całonocne opady śniegu iście malownicza.

Kolejny "Dzik" wystartuje 22 lutego, a już za tydzień rozpoczyna się następny całoroczny cykl "Gliwicka Parkowa Prowokacja Biegowa". Do zobaczenia na trasie!